ดุอาอ์ของแม่กับรสชาติอาหารที่ไม่มีอะไรแทนที่ได้เลย

رب اغفرلي ولوالدي وارحمهما كما ربياني صغيرا

ความสูญเสียบางอย่างสอนให้เรารู้จักคุณค่า เมื่อแม่จากไป เราจึงเริ่มตระหนักว่าคำดูอาอ์ของแม่ไม่ใช่แค่คำพูด มันคือการปกป้องที่พระเจ้าประทานให้เข้ามาอยู่ในชีวิตของลูก และอาหารที่แม่ทำก็ไม่ใช่แค่เพียงอาหาร แต่คือสัญลักษณ์แห่งความรักที่มาอย่างไม่มีเงื่อนไขเสมอ

ดุอาอ์ของแม่คือเกราะที่มองไม่เห็น

หลายคนโตขึ้นในบ้านที่แม่ขอดุอาอ์ให้ทุกวัน เช้าและเย็น บางครั้งเราไม่เคยรู้เลยว่ามีคำขอใดถูกส่งไปถึงอัลลอฮ์ในขณะที่เรานอนหลับหรือกำลังสอบ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรากลับมองเห็นร่องรอยของมันในสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม เมื่อแม่ไม่อยู่แล้ว คำดูอาอ์ที่เราเคยได้ยินจึงกลายเป็นสิ่งที่เราอยากได้ยินอีกครั้งมากที่สุด เพราะมันไม่ใช่แค่ประโยคสั้น ๆ แต่คือความห่วงใยที่ถูกส่งตรงถึงพระเจ้า

แม้ว่าอาหารที่ร้านหรูก็ยังรู้สึกว่างเปล่า

แม้ว่าเราจะไปกินอาหารที่ร้านหรู ๆ ก็ยังรู้สึกว่างเปล่า เพราะสิ่งที่เรามองหาไม่ใช่แค่รสชาติของอาหารจานหลัก แต่เรามองหารสชาติของแม่ต่างหาก

รสชาตินั้นไม่ได้มาจากเครื่องปรุง แต่มาจากมือที่คนทำ มาจากความตั้งใจให้ลูกได้กินอิ่ม มาจากการตื่นเช้าทั้งที่ยังง่วง และจากโต๊ะเล็ก ๆ ที่มีคนรออยู่

สิ่งที่ลูกยังทำได้เสมอ

• ขอดุอาอ์ให้แม่ — ทั้งแม่ที่ยังอยู่และแม่ที่จากไปแล้ว ลูกยังยกมือขอความเมตตาให้ได้ทุกวัน
• ทำความดีและอุทิศผลบุญ — ความดีที่ลูกทำยังเป็นสิ่งที่ส่งถึงแม่ได้
• รักษาความสัมพันธ์ในครอบครัว — การดูแลพี่น้องและญาติคือการตอบแทนความรักที่แม่เคยให้
• โทรหาทันทีถ้าแม่ยังอยู่ — คำถามสั้น ๆ ว่ากินข้าวหรือยัง มีค่ามากกว่าคำพูดใด ๆ ในวันที่ไม่มีโอกาสได้ถามอีก

บทสรุป

ขออัลลอฮ์ ทรงประทานเราะฮ์มัตแก่แม่ทุกคน ทั้งแม่ที่ยังอยู่และแม่ที่จากไปแล้ว…อามีน…

ถ้าวันนี้ยังมีแม่ จงใช้โอกาสนั้นให้เต็มที่ และถ้าแม่จากไปแล้ว จงรู้ว่าดุอาอ์ของลูกยังเดินทางไปถึงเสมอ เหมือนที่ดุอาอ์ของแม่เคยปกป้องเราในวันที่เรายังเด็ก

อ่านบทความที่เกี่ยวข้อง: ร้องทุกข์ต่ออัลลอฮ์ผู้เดียว บทเรียนความอดทนของนบียะอ์กูบ