มัสยิดยังว่าง แต่สนามฟุตบอลเต็ม สัญญาณเตือนใจของมุสลิมยุคสุดท้าย

มีภาพหนึ่งที่ถูกพูดถึงซ้ำ ๆ ในสังคมมุสลิม คือมัสยิดที่ยังมีแถวว่างอยู่หลายแถวในเวลาละหมาด ขณะที่สนามฟุตบอลกลับเต็มไปด้วยผู้คนตั้งแต่ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้นหลายชั่วโมง ภาพนี้ไม่ได้กำลังบอกว่ากีฬาเป็นสิ่งต้องห้าม หรือการดูฟุตบอลเป็นบาป แต่กำลังถามเราด้วยคำถามง่าย ๆ ว่า หัวใจของเราให้คุณค่ากับสิ่งใดมากกว่ากัน

ภาพที่เห็นจนชินตา

ก่อนการแข่งขันฟุตบอลจะเริ่ม ผู้คนมาจับจองที่กันตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลา แมตช์หนึ่งใช้เวลาเก้าสิบนาที แต่ความสนใจเริ่มก่อนนั้นหลายชั่วโมง ในทางกลับกัน เสียงอาซานดังขึ้นเพียงไม่กี่นาที ละหมาดห้าเวลารวมกันแล้วไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่แถวในมัสยิดกลับยังไม่เต็ม

ประเด็นจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าเราใช้เวลากับอะไร แต่อยู่ที่ว่าเรา จัดลำดับความสำคัญของหัวใจ อย่างไร สิ่งใดที่เราพร้อมจะเสียสละเวลาให้ก่อน และสิ่งใดที่เรายอมผัดผ่อนได้เสมอ

เสียงอาซานมัฆริบที่ยังดังก้อง

ภาพที่เจ็บที่สุดไม่ใช่ภาพมัสยิดว่างในวันธรรมดา แต่คือภาพที่เสียงอาซานมัฆริบเรียกสู่การละหมาดแล้ว ยังมีมุสลิมบางคนอยู่ในสนามฟุตบอล ปล่อยให้เวลาละหมาดผ่านไปพร้อมกับเสียงเชียร์ของเกมที่ยังไม่จบ

ในขณะที่ความตายสามารถมาหาเราได้ทุกเมื่อ ไม่เลือกเวลา ไม่รอให้แมตช์จบ และไม่รอให้เรากลับถึงบ้านก่อน นี่คือข้อเตือนใจที่โพสต์ต้นฉบับเน้นไว้ และเป็นเหตุผลว่าทำไมการดูแลละหมาดจึงมาก่อนกิจกรรมอื่นเสมอ

เมื่อละหมาดกลายเป็นกิจวัตรที่ขาดหัวใจ

ปัญหาจริงจึงไม่ใช่แค่การมาสายหรือขาดละหมาด แต่คือการที่ละหมาดกลายเป็นพิธีที่ทำเสร็จแล้วก็จบ ไม่มีผลต่อใจ ไม่มีผลต่อการตัดสินใจในชีวิตประจำวัน คนที่ละหมาดแต่ยังเลือกสิ่งบันเทิงก่อนเสียงอาซาน คือคนที่ยังไม่ได้เชื่อมโยงละหมาดเข้ากับชีวิตจริง

การแก้จึงไม่ใช่การเลิกดูกีฬา แต่คือการซ้อมใจให้ตอบรับเสียงเรียกของอัลลอฮ์ก่อนเสียงอื่นใด เรื่องนี้ต้องฝึกทีละก้าว เช่น ตั้งเวลาละหมาดเป็นหลักของวัน จัดตารางกิจกรรมให้ไม่ชนกับเวลาเดียวกัน และเตือนกันในครอบครัวด้วยความนุ่มนวล ใครที่กำลังรู้สึกละหมาดยังไม่ถึงใจ ลองอ่านบทความ อัลฟาติฮะฮ์ที่อ่านทุกวัน แต่ใจไม่เคยตาม ละหมาดที่ยังขาดคุชู เพื่อทบทวนตั้งแต่ต้นทาง

บทเรียนที่หยิบไปใช้ได้ทันที

• ตรวจตารางประจำวันของตัวเอง แล้ววางเวลาละหมาดเป็นแกนหลักก่อนกิจกรรมอื่น
• เมื่อเสียงอาซานดัง ให้หยุดสิ่งที่ทำอยู่ทันทีถ้าเป็นไปได้ และไม่ผัดเพราะเกมหรือรายการยังไม่จบ
• เตือนคนในบ้านด้วยความรัก ไม่ใช่ด้วยการตำหนิ เพราะเป้าหมายคือหัวใจ ไม่ใช่ชัยชนะในการเถียง
• ระวังไม่ให้กิจกรรมที่ฮาลาลกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ละหมาดล่าช้าอย่างเป็นนิสัย

บทสรุป

มัสยิดที่ยังมีแถวว่างไม่ใช่เรื่องของสถานที่ แต่เป็นเรื่องของหัวใจที่ยังไม่ได้ถูกจัดลำดับใหม่ สนามฟุตบอลไม่ใช่ศัตรูของมัสยิด สิ่งที่ขวางเรากับอัลลอฮ์ต่างหากคือการที่เราให้สิ่งอื่นมาก่อนเสมอ ขออัลลอฮ์ทรงทำให้เราเป็นคนที่ตอบรับเสียงอาซานก่อนเสียงอื่นใด ตลอดจนถึงวันที่เราได้กลับไปหาพระองค์