จงใคร่ครวญวันนี้ เตรียมเสบียงไว้ก่อนเดินทางสู่อาคิเราะฮ์

มนุษย์ใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเตรียมสิ่งต่าง ๆ ไว้ล่วงหน้า ทั้งเงินเก็บ บ้าน และแผนการในอนาคต แต่มีอีกการเดินทางหนึ่งที่ทุกคนต้องไปอย่างแน่นอน นั่นคือการเดินทางสู่อาคิเราะฮ์ คำถามที่อัลกุรอานฝากไว้คือ เราเตรียมเสบียงสำหรับการเดินทางนั้นไว้แล้วหรือยัง

อายะฮ์ที่เตือนให้มองสิ่งที่เราส่งไปข้างหน้า

อัลลอฮ์ ซ.บ. ได้กล่าวว่า

إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ

“แท้จริงเรา คือผู้ทำให้บรรดาผู้ตายมีชีวิตขึ้นมา และเราจะบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ล่วงหน้า และร่องรอย (ผลแห่งการกระทำ) ของพวกเขา และทุกสิ่งทุกอย่างนั้น เราได้รวบรวมไว้อย่างครบถ้วนแล้วในบันทึกอันชัดแจ้ง”

สูเราะฮ์ยาซีน อายะฮ์ที่ 12

จุดสำคัญของอายะฮ์นี้อยู่ที่คำว่า “สิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ล่วงหน้า” และ “ร่องรอยของพวกเขา” อัลลอฮ์ทรงบันทึกทั้งการงานที่เราทำและผลที่ยังสืบเนื่องต่อจากเรา แม้สิ่งที่ดูเล็กน้อยก็ไม่ถูกมองข้าม

วันอวสานจะมาถึงอย่างไม่มีข้อสงสัย

وأن الساعة آتية لا ريب فيها وأن الله يبعث من في القبور | الآية 7 من سورة الحج

“และแท้จริง วันอวสานนั้นจะมาถึงอย่างไม่มีข้อสงสัย และแท้จริงอัลลอฮ์จะทรงให้ผู้ที่อยู่ในหลุมศพฟื้นคืนชีพขึ้นมา”

อายะฮ์ที่ 7 จากซูเราะฮ์อัลหัจญ์

เสบียงที่แท้จริงของคนเดินทาง

เสบียงของนักเดินทางไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเองเท่านั้น แต่มีไว้เพื่อให้เดินได้จนถึงจุดหมาย ในที่นี้ เสบียงที่ผู้ศรัทธาสะสมไว้ล่วงหน้าคือการงานที่ดีทุกอย่างที่ทำลงไปด้วยความจริงใจ ทั้งการละหมาด การบริจาค การช่วยเหลือผู้อื่น การรักษาสิทธิของเพื่อนมนุษย์ และการทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวดีงาม

• การงานที่ผลของมันยังสืบเนื่อง — สิ่งที่เราทำแล้วยังมีคนได้ประโยชน์ต่อ ไม่ได้หยุดอยู่ที่ตัวเรา
• การงานที่ทำในเวลาที่ยังไม่มีใครเห็น — เพราะอัลลอฮ์ทรงบันทึกไว้แล้วในบันทึกอันชัดแจ้ง
• การงานที่ทำซ้ำอย่างสม่ำเสมอ — ไม่ต้องใจห้าวันเดียว แล้วเงียบไปนานหลายเดือน

เริ่มจากวันนี้ ไม่ใช่จากวันพรุ่งนี้

คำว่า “วันนี้” เต็มไปด้วยความจริงจัง เพราะไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาของวันพรุ่งนี้เป็นอย่างไร คนที่เลื่อนการทำความดีไว้มักคิดว่ายังมีเวลาเหลือมาก แต่เวลาเป็นสิ่งเดียวที่ใช้จ่ายไปแล้วเรียกคืนไม่ได้

ลองเริ่มจากสิ่งเล็กที่ทำได้ในวันนี้ บริจาคเพียงเล็กน้อย โทรหาพ่อแม่ หรือถือศีลอดสักวันหนึ่ง แล้วทำให้มันเป็นนิสัย เพราะเสบียงที่ดีที่สุดไม่ใช่ของหายาก แต่คือการงานที่ยังคงทำอยู่ทุกวัน

บทสรุป

อัลกุรอานเตือนให้ใคร่ครวญเรื่องความตายและการฟื้นคืนชีพ ไม่ใช่เพื่อให้หวาดกลัวจนหมดพลัง แต่เพื่อให้รู้ว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างไร และเห็นว่าการงานทุกอย่างในวันนี้จะถูกบันทึกไว้ในบันทึกอันชัดแจ้ง เมื่อรู้ว่าการเดินทางต้องเกิดขึ้นจริง คำถามจึงไม่ใช่ “จะไปหรือไม่” แต่คือ “เราเตรียมเสบียงไว้ครบแล้วหรือยัง”

อ่านบทความที่เกี่ยวข้องได้ที่ การลงโทษในหลุมศพคงอยู่ตลอดไปหรือไม่ แยกเป็น 2 ลักษณะ