หัวใจไม่สะเทือนเมื่อฟังอัลกุรอาน ภูเขายังต้องแตกสลาย

อัลกุรอานคือวะห์ยูจากอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ที่มีความยิ่งใหญ่เกินกว่าหัวใจมนุษย์จะจินตนาการได้ ท่านอิหม่ามอิบนุอุษัยมีน (เราะหิมะฮุลลอฮ์) ได้ฝากคำเตือนที่กระทบใจไว้ว่า หากหัวใจของเราไม่สั่นสะเทือนเมื่อได้ฟังอัลกุรอาน ปัญหาอยู่ที่ตัวเรา ไม่ใช่ที่อัลกุรอาน

คำกล่าวของอิหม่ามอิบนุอุษัยมีน (เราะหิมะฮุลลอฮ์)

“หากท่านเห็นว่าหัวใจของท่านไม่รู้สึกสะเทือนหรือไม่ซาบซึ้งเมื่อได้ฟังอัลกุรอาน ก็จงตำหนิตัวท่านเอง เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงแจ้งว่า หากอัลกุรอานนี้ถูกประทานลงมายังภูเขาแล้ว ภูเขานั้นจะต้องแตกสลายออกเป็นเสี่ยง ๆ”

อายะฮ์ที่ท่านอ้างถึง ซูเราะฮ์อัลหัชรฺ 59:21

ท่านได้อ้างถึงความหมายของอายะฮ์จากซูเราะฮ์อัลหัชรฺ โองการที่ 21 ว่า

“หากเราได้ประทานอัลกุรอานนี้ลงบนภูเขาแล้ว แน่นอนเจ้าจะเห็นมันนอบน้อมแตกสลาย เนื่องจากความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์”

ภาพของภูเขาที่มั่นคงแข็งแรง แต่กลับต้องแตกสลายเมื่อได้รับอัลกุรอาน คือภาพที่ชี้ให้เห็นว่าอานุภาพของอัลกุรอานมากมายเพียงใด ดังนั้นเมื่ออัลกุรอานมาถึงหัวใจของมนุษย์ซึ่งอ่อนโยนกว่าหินผา แต่กลับไม่เกิดปฏิกิริยาใด ๆ นั่นจึงเป็นเรื่องที่ต้องทบทวน

ทำไมหัวใจของเราจึงด้านชาต่ออัลกุรอาน

โดยปกติแล้วหัวใจที่บริสุทธิ์จะสั่นไหวเมื่อได้ยินถ้อยคำของพระผู้อภิบาล แต่ในชีวิตจริงเราอาจพบว่าตัวเองอ่านอัลกุรอานไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้สึกอะไร สาเหตุที่พบบ่อยได้แก่ การอ่านโดยไม่ใส่ใจความหมาย การสะสมบาปเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ค่อย ๆ ปิดกั้นหัวใจ และการหมกมุ่นกับเรื่องดุนยาจนไม่มีสมาธิเหลือให้กับอาคิเราะฮ์

ประเด็นนี้เชื่อมโยงกับบทความที่ผ่านมาของเรา หลงลืมซิกรุลลอฮ์และทิ้งอัลกุรอาน จุดที่ชัยฏอนเข้าครอบงำหัวใจ ซึ่งอธิบายว่าการห่างจากอัลกุรอานไม่ได้เกิดจากเหตุบังเอิญ แต่เป็นผลจากการปล่อยหัวใจให้ว่างเปล่าจนชัยฏอนเข้ามาเติมเต็ม

แนวปฏิบัติเพื่อให้หัวใจกลับมาสะเทือน

• อ่านพร้อมความหมาย เพื่อให้สมองและหัวใจได้เข้าไปอยู่ในถ้อยคำของอัลลอฮ์ ไม่ใช่เพียงผ่านสายตา
• ฟังอย่างตั้งใจ เลือกเสียงอ่านที่ช้าและชัด แล้วหยุดคิดตามความหมายเป็นช่วง ๆ
• ลดสิ่งรบกวน ปิดการแจ้งเตือนและวางโทรศัพท์ไว้ไกลมือขณะอ่านหรือฟังอัลกุรอาน
• หมั่นขออภัยโทษ เพราะหัวใจที่แปดเปื้อนย่อมรับรสของอัลกุรอานได้ยาก
• กลับสู่การละหมาดด้วยความตั้งใจ เพราะการยืนต่อหน้าอัลลอฮ์อย่างมีสำนึกช่วยปลุกหัวใจให้ตื่น

บทสรุป

คำกล่าวของอิหม่ามอิบนุอุษัยมีน (เราะหิมะฮุลลอฮ์) ไม่ได้มุ่งตำหนิผู้ศรัทธา แต่เป็นการปลุกให้เราหันกลับมาสำรวจหัวใจ ภูเขาซึ่งแข็งแกร่งยังต้องแตกสลายเมื่อได้รับอัลกุรอาน แล้วหัวใจของเราที่ผ่านการอ่านและการฟังมานับครั้งไม่ถ้วน จะยังคงเฉยชาต่อถ้อยคำของพระผู้อภิบาลต่อไปได้หรือ ขออัลลอฮ์ (ซ.บ.) ทรงทำให้หัวใจของเราสั่นไหวและซาบซึ้งต่ออัลกุรอานอยู่เสมอ